1887

oa Litnet Akademies : 'n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - Die politieke eskatologie van Groen van Prinsterer en die impak daarvan op Christelike Konserwatisme in die VSA

Volume 16 Number 3
  • ISSN : 1995-5928

 

Abstract

Binne die korpus bestaande literatuur oor Guillaume Groen van Prinsterer (1801–1876), word klem gelê op sy historiese rol as staatsman en historikus. Alhoewel ’n verskeidenheid aspekte van sy politieke teorie, geskiedsfilosofie en die teologiese onderbou daarvan ruim aandag geniet, word daar byna geen aandag aan sy eskatologie geskenk nie. Dit is verbasend in die lig van die feit dat eskatologiese temas ’n deurslaggewende rol in sy historiese en politieke geskrifte speel. Via die Amerikaanse geskiedsfilosoof David Carr se narratiewe benadering tot die historiografie word die (tot nou toe onderwaardeerde) rol van eskatologie in Groen se historiografiese en politieke werke ondersoek en belig. Hierdie polities-gelaaide eskatologiese tema het vir Groen ’n wesenlike retoriese funksie vervul in terme van die optimistiese oproep tot volhardende aksie wat hy aan sy antirevolusionêre gehoor gerig het. Dit sou ’n retoriese oproep wees wat by sy 20ste-eeuse Neo-Calvinistiese opvolgers – veral in die VSA – beide aanklank en weerklank vind. Hierdie retoriese oproep tot sosiopolitieke aksie wat eskatologies begrond is, sou sy mees uitdruklike beslag vind by leidende figure van die na-oorlogse Christelike Konserwatisme in die VSA, o.a. R.J. Rushdoony. Aldus sou deurslaggewende narratiewe en retoriese strategieë wat die grondslag gevorm het vir die bekragtiging van ’n militante politieke konserwatisme in die VSA, herlei kon word na Nederland, en met name na Groen van Prinsterer.

The political eschatology of Groen van Prinsterer and its impact on Christian conservatism in the USA

Guillaume Groen van Prinsterer (1801–1876), Dutch anti-revolutionary statesman and historian, has enjoyed continued appreciation among Reformed scholars both in his homeland and internationally for well over a century. He is famous for his active 19th-century opposition to the liberalisation of Dutch society as a leader of the Dutch wing of the Réveil, a conservative pan-European Christian revivalist movement (Kuiper 2012:50). Along with the emphasis on personal religious experience and piety, the movement also emphasised the socio-political impact of the Christian faith – the Kingdom of God was to be manifested in every sphere of human life (Janse 2012:169). His anti-revolutionary position was shaped through his contact with Réveil figures such as the Swiss preacher and church historian Jean-Henri Merle d’Aubigne (Kuiper 2012:13, 35). Groen came to see the Christian faith as fundamentally opposed to the “revolutionary”, i.e. liberal Enlightenment-inspired, worldview (Groen van Prinsterer 1873:265).

Loading full text...

Full text loading...

Loading

Article metrics loading...

/content/journal/10520/EJC-1c11a6417b
2019-12-01
2020-07-04

This is a required field
Please enter a valid email address
Approval was a Success
Invalid data
An Error Occurred
Approval was partially successful, following selected items could not be processed due to error